Nigdy nie jest za późno?

Kiedy przed laty moi koledzy pytali mnie, czy będąc w szkole średniej mogą rozpocząć przygodę z wyczynowym pływaniem, to zgodnie z opinią moich trenerów powtarzałem im, że jest już za późno!

Teraz zastanawiam się jak wielu z nich z tego powodu nie znalazło miejsca w sekcjach i zrezygnowało zupełnie z uprawiania jakiegokolwiek sportu? Ilu rezygnuje dzisiaj, bo nie otrzymali szansy uprawiania wymarzonej dyscypliny nawet w wymiarze amatorskim. Nie znaleźli sprzymierzeńców wśród trenerów, bo Ci związani najczęściej jedynie ze sportem wyczynowym  powtarzają stale: sport jest tylko jeden, ten wyczynowy, reszta to rekreacja. Przy słowie rekreacja uśmiechając się wymownie.
Dzisiaj dostrzegam jak wielu z nas Mastersów, to osoby, które nie uprawiały wyczynowo pływania w wieku dziecięcym a nawet młodzieżowym, które pierwszy kontakt ze sportem pływackim miały w akademickiej sekcji w ramach zajęć z wychowania fizycznego, na kursie ratownictwa wodnego lub po prostu w sekcji pływania dla dorosłych. Dopiero tam rozpoczęli swoją przygodę ze sportem. Przez kilka lat cierpliwie doskonalili technikę. Rozpoczęli swoje starty z różnymi efektami w międzyuczelnianych lub branżowych zawodach. Zdeterminowani nadal ciężko trenowali, by podnosić swoje umiejętności pływackie. Niektórych z nich spotykam po latach i nie mogę uwierzyć, że w krótkim czasie potrafili dokonać tak wielkiego postępu. Gdy jeszcze kilka lat temu pytali mnie, czy mają szansę „złamać" magiczną dla nich cyfrę 1 minuty na 100m dowolnym, odpowiadałem: musicie mierzyć siły na zamiary i nie stawiać sobie tak wygórowanych celów, niemożliwych, bo się szybko zniechęcicie! Dzisiaj kilku z nich dzięki systematycznemu treningowi i zaangażowaniu pokonało barierę. Wielu jest blisko i to tylko kwestia czasu, kiedy osiągną sukces. Po co oni to robią?? Na przykład po to, by poznać smak sukcesu sportowego. Ktoś powie: co to za sukces? W Polsce poniżej minuty pływa już kilkuset zawodników, najlepsi poniżej 50 sekund. Dopiero wynik poniżej 50 sekund, pozwala myśleć o zdobyciu np. Mistrzostwa Polski Seniorów, a jeszcze nie gwarantuje sukcesu na arenie międzynarodowej. 
Ja jestem przekonany, że amatorzy uprawiający pływanie, po złamaniu jednej minuty na 100 dowolnym, na otwartych zawodach dla amatorów, nawet bez oprawy towarzyszącej wielkim imprezom, czują się nie mniej szczęśliwi od wielkich mistrzów. Czują się identycznie usatysfakcjonowani i Ci, którym i pół minuty brakuje do takiego wyczynu! Jeszcze ważniejsze jest to, że takie samo uczucie towarzyszy nie tylko zawodnikom w optymalnym wieku dla uprawiania sportu, ale również starszym pływakom. Rywalizacja w zawodach Mastersów im na to pozwala. Trenują z młodszymi i dotrzymują im kroku, a w grupie nie bardzo można odróżnić kategorię, w jakiej startują. To dla Mastersów, bardzo ważny argument motywujący do uprawiania pływania - sportu, który pozwala utrzymać atletyczną sylwetkę i pogodę ducha przez całe życie. 
Największym problemem dla osób uprawiających amatorsko pływanie, startujących na zawodach jest często brak możliwości przygotowywania się w grupie pod okiem trenerów do osiągnięcia wymarzonych sukcesów. Na świecie, szczególnie w USA, Europie Zachodniej istnieje ogromna liczba sekcji Mastersów, które odbywają regularne treningi mające na celu przygotowanie się do zawodów. Wspaniałe jest również, to, że podczas imprezy nie ma przegranych, a trener nie grozi, że słaby wynik może spowodować odebranie zawodnikowi stypendium sportowego, lub wyrzucenie z kadry. Na szczęście w Mastersach sami musimy zarobić na swoją pasję, a o starcie w Mistrzostwach Europy nie decyduje żaden związek, żadne minimum i nikt nam nie powie, że nie będziemy brani pod uwagę, bo nie jesteśmy już perspektywiczni. 

Andrzej Skorykow